Przejdź do głównej zawartości

Szlakiem czerwonym

Z samochodu wysiedliśmy około 9.00. Upał. Zanim dotarliśmy do wejścia na czerwony szlak już mieliśmy dość. Plecak ważył 15 kilo, więc postanowiłem szybko nawodnić organizm i jednocześnie zmniejszyć obciążenie. Pierwsze 1,5 litra znikło, zanim znaleźliśmy się w cieniu pierwszych drzew na szlaku.

W planie było dojście na schronisko Słowianka, w końcu dotarliśmy aż na Rysiankę. I dobrze! Na Słowiance nie było wody.

16 km pierwszego dnia to sporo jak dla miejskiego lenia. Ponad 2000 m przewyższeń na całej trasie. Możnaby na Rysy wejść. Dziękowałem Bogu, że drugiego dnia lało i gęsta mgła zmusiła nas do powrotu do schroniska. Mój towarzysz wędrówki nie miał żadnych kłopotów ze zmęczeniem... więc pogoda podarowała mi trochę czasu na dojście do siebie. Po południu zrobiliśmy wycieczkę na Romankę. Kawał potężnej góry.

W schronisku na Rysiance znalazłem coś wyjątkowego. Prawdziwy ekspres do kawy i prawdziwą ziarnistą kawę. Jak smakuje espresso parzone na wysokości 1290 m npm? Zachęcam. W żadnym innym miejscu na szlaku nie napijecie się lepszej. Kawa ma tu całkiem niezłe wzięcie, więc ekspres naprawdę pracuje, co ma duże znaczenie dla smaku. Woda jest bardzo dobra w tym miejscu. Samo ziarno, myślę, że też było w miarę świeże. Aromat przyjemny, gorzkawy, nie trącił kwasem.


Przyjemnie ruszało się w dalszą drogę. Wyprawa na Halę Miziową była właściwie przyjemnym spacerem. Samo schronisko mocno mnie rozczarowało. Chyba nie takiej miejsca kojarzą mi się z górami. Czułem się, jak w hotelu. Tłum ludzi, a ja w tym tłumie zupełnie anonimowy... za to nie mają ekspresu i jeszcze zdzierają ile się da.
 









 

Na Pilsko było niedaleko. Bez plecaków, tylko z wodą i aparatem, szło się dużo lepiej i szybciej. Piękne widoki udało mi się złapać aparatem.

Przejścia z Hali Miziowej na Markowe Szczawiny bałem się od początku. 24 km po górach - dość dużo, a moja kondycja dopiero zaczyna się poprawiać. Ostatecznie się udało. Chyba dzięki sympatycznej grupie pielgrzymów, którzy ze swoim księdzem szli z Bielska do Ludźmierza. Ramię w ramię, od słowa do słowa i tak jakoś cały dzień zleciał i o zmęczeniu i bólu też dało się zapomnieć.

Na ostatni dzień zostało nam zejście "na ziemię" i powrót PKS'ami do Węgierskiej Górki. Szybko się skończyło. Już mam ochotę na więcej.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ZA ŻYCIEM

Podobno zaliczam się do grona tzw. „pełnosprawnych”... Na słowo „pełnosprawna” pojawiają mi się w głowie dwa skojarzenia... Pierwsze - „Pełna łaski” - Maryja. „Pełna łaski” to znaczy - otrzymała tyle, że już nie dało się więcej. Że już nie było niczego więcej, co dałoby się otrzymać. Gdyby zabrakło czegoś nawet najbardziej niepozornego, byłaby już… „niepełna łaski”. Znasz drugiego takiego człowieka jak Maryja? Drugie skojarzenie – to harcerstwo. Jak jesteś w harcerstwie, zdobywasz sprawności. A choćby udało Ci się nawet zdobyć wszystkie - można stworzyć kolejne. Wachlarz jest niewyczerpany. Zawsze jakiejś sprawności nie będziesz miał. Zawsze będziesz „niepełen sprawności”, „niepełno-sprawnościowy”, "niepełno...sprawny”? Podobno zaliczam się do grona tzw. „pełnosprawnych”… Pełnosprawny w wykonywaniu swoich obowiązków. Pełnosprawny w dążeniu do celu. Pełnosprawny w panowaniu nad swoimi emocjami w każdej sytuacji. Pełnosprawny w spełnianiu każdego marzenia. Pełnosprawny

Po co komu wolontariat?

Po co wolontariat? Każdego roku turnusy Drabiny Jakubowej przyciągają ok. 250-300 wolontariuszy z całej Polski. Ponad połowa z nich wraca na turnusy w kolejnych latach, a niektórzy zostają w Drabinie naprawdę na długo. Wielu z nas angażuje się w wolontariat przez cały rok, działając w Warszawie, Białymstoku, Wrocławiu, Lublinie, Krakowie i innych miastach. Co nas tak ciągnie do wolontariatu? Dlaczego wracamy? Czy nasze życie jakoś się przez to odmienia? Czy naprawdę jest tak, że wolontariusz niczego nie otrzymuje? By być z ludźmi i dla ludzi Wolontariat to przede wszystkim ludzie - ci, którzy służą i ci, którym się służy – choć w praktyce te granice bardzo się zacierają. Dla Anity to właśnie czas spędzony z innymi i dla innych jest najważniejszy - „Jestem szczęśliwa, że podjęłam decyzję o byciu wolontariuszką. Cztery lata spędzone w Drabinie Jakubowej dały mi możliwość poznania wielu wspaniałych ludzi i przeżycia niezwykłych chwil. Działania w Sztabie, Anielskiej Domówce i Du

Instrukcja obsługi błogosławieństwa on-line

Jeśli twój znajomy ksiądz błogosławi Ci na FB lub w sms'ie, nie wpadaj w panikę, tylko przeczytaj i zobacz instrukcję ;-) Jakiś czas temu Stolica Apostolska wypowiedziała się, że nie ma mowy o spowiadaniu przez telefon. Przez Skype pewnie też obowiązuje ta sama zasada. Tym bardziej inne sakramenty - komunia, namaszczenie, ślub... Wprawdzie w sakramentach konieczny jest żywy kontakt miedzy osobami, ale sakramentalia (np. poświęcenia i błogosławieństwa) wydają się już bardziej elastyczne...