Przejdź do głównej zawartości

Dla wolontariuszy Drabiny Jakubowej

„Jeszcze niedawno tak sobie tylko rozmawialiśmy, a tu teraz siedzimy w samochodzie i naprawdę jedziemy do Krakowa!” Jedna z wolontariuszek jako pierwsza zauważyła ten fenomen w drodze na Kongres Wartości Życia Osób Niepełnosprawnych w grudniu 2016 r. "Na początku było Słowo"

Ile naszych akcji, projektów to tylko słowa. Coś tam sobie planujemy, gadamy… A potem się okazuje, że jednak się dzieje! … a jak mówi Ewangelia wg św. Jana „Słowo było u Boga” i „Słowo stało się ciałem”. To nasz duchowy fundament.

Daję Wam słowo, bo sam uwierzyłem Słowu! Przypominacie sobie różne natchnione teksty, które inspirowały nasze spotkania, działania? Są tu np. /Rdz 28/ – tekst o Drabinie Jakubowej, gdzie Bóg zapowiada, jak będzie błogosławił Jakubowi i co podaruje jemu i jego potomstwu, albo /Iz 61-62/, gdzie Bóg zapowiada swoim wybranym, że zabudują rumowiska, odbudują miasta zburzone… „Plemię ich będzie znane wśród narodów i między ludami – ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są błogosławionym szczepem Pana.”

Wierzę, że istnieje priorytet Słowa, przewaga Słowa nad zasobami i potrzebami materialnymi, dlatego możemy śmiało, z nadzieją patrzeć w przyszłość i sięgać po największe nawet cele, jeśli tylko są to rzeczy, które podobają się Bogu. Wydarzenia związane z zakupem Brańszczykobusa pokazują dobitnie, jak działa tutaj Boża Opatrzność. Okazało się, że za uzbierane cudem 60 tysięcy złotych praktycznie nie da się kupić sprawnego, a nie oszukanego busa nadającego się dla niepełnosprawnych osób. Mocno się zmartwiłem. W międzyczasie znalazłem przypadkiem oferty na zakup rocznych samochodów z gwarancją producenta, niewielkim przebiegiem i rampą na wózki. Pomyślałem, że to idealna opcja. Tylko brak pieniędzy. Kiedy upewniłem się, że budżet naszego domu w żaden sposób tego nie udźwignie, pomodliłem się: „Boże, dałeś mi te 60tyś, to nie dasz mi jeszcze 40? Jeszcze tego samego dnia, w rozmowie z jednym naszym darczyńcą otrzymałem zapewnienie, że zatroszczy się dla nas o brakującą kwotę!!!

„...błogosławieni, którzy słuchają Słowa i zachowują je”. I my, słuchając Słowa, mamy szansę przyjąć całe to błogosławieństwo obiecane nam przez Boga! Wszystko jest możliwe, jeżeli wierzycie.

Proszę was, żebyście dokonali pewnej decyzji – czy chcecie w Drabinie Jakubowej, ale i w swoim osobistym życiu, przyjąć to Słowo, Boże Słowo? Jeśli tak, to w pełnej wolności, połóżcie rękę na księdze Pisma Świętego i w sercu powiedzcie Bogu, Słowu Żywemu, Jezusowi Chrystusowi, że przyjmujecie go do siebie i chcecie Go słuchać.

Dzisiaj odbędzie się tzw. Sztab Centralny - pierwsze spotkanie wolontariuszy zaangażowanych w całoroczną pracę w tym sezonie. Teraz idziemy planować kolejny rok Drabiny – znów padną słowa, dużo słów, ale mogą tam być też Słowa pisane przez duże S. Dlatego daję słowo - to będzie dobry rok!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Instrukcja obsługi błogosławieństwa on-line

Jeśli twój znajomy ksiądz błogosławi Ci na FB lub w sms'ie, nie wpadaj w panikę, tylko przeczytaj i zobacz instrukcję ;-) Jakiś czas temu Stolica Apostolska wypowiedziała się, że nie ma mowy o spowiadaniu przez telefon. Przez Skype pewnie też obowiązuje ta sama zasada. Tym bardziej inne sakramenty - komunia, namaszczenie, ślub... Wprawdzie w sakramentach konieczny jest żywy kontakt miedzy osobami, ale sakramentalia (np. poświęcenia i błogosławieństwa) wydają się już bardziej elastyczne...

Po co komu wolontariat?

Po co wolontariat? Każdego roku turnusy Drabiny Jakubowej przyciągają ok. 250-300 wolontariuszy z całej Polski. Ponad połowa z nich wraca na turnusy w kolejnych latach, a niektórzy zostają w Drabinie naprawdę na długo. Wielu z nas angażuje się w wolontariat przez cały rok, działając w Warszawie, Białymstoku, Wrocławiu, Lublinie, Krakowie i innych miastach. Co nas tak ciągnie do wolontariatu? Dlaczego wracamy? Czy nasze życie jakoś się przez to odmienia? Czy naprawdę jest tak, że wolontariusz niczego nie otrzymuje? By być z ludźmi i dla ludzi Wolontariat to przede wszystkim ludzie - ci, którzy służą i ci, którym się służy – choć w praktyce te granice bardzo się zacierają. Dla Anity to właśnie czas spędzony z innymi i dla innych jest najważniejszy - „Jestem szczęśliwa, że podjęłam decyzję o byciu wolontariuszką. Cztery lata spędzone w Drabinie Jakubowej dały mi możliwość poznania wielu wspaniałych ludzi i przeżycia niezwykłych chwil. Działania w Sztabie, Anielskiej Domówce i Du

Jakby tu komuś przyłożyć...

Zły niedźwiedź chodził po lesie i tylko czekał, aby komuś przyłożyć. Zobaczył zajączka: - Ty, zając, czemu chodzisz po lesie bez czapki? I łup go! Idzie dalej, zobaczył wilka. - Wiesz co, mam ochotę komuś przyłożyć... - No to idziemy do zająca... - Ale już dostał, głupio jakoś... - Pretekst zawsze się znajdzie. Poprosisz go o papierosa. Jak da z filtrem, to powiesz, że chciałeś bez filtra. Jak da bez filtra, to powiesz, że chciałeś z filtrem. Poszli do zajączka. - Cześć zajączku, poczęstuj mnie papierosem. - Chcesz z filtrem czy bez filtra? - Zając, ty znowu bez czapki po lesie chodzisz… A w (Mt 22, 15-21) dokładnie taka sama scena: Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: "Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy