Przejdź do głównej zawartości

Tęsknota i nadzieja - J 14, 1-6

Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę». Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?» Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.
Jana 14, 1 – 6


Dla mojego Taty
Jeszcze tyle pustych kartek
w kalendarzu na ścianie
w tylu kalendarzach
których nie zdążyłeś zapisać
życiem
planów które zniknęły
we mgle i śniegu
za ostatnim zakrętem
Pozostały po Tobie
fotografie
szafa pełna ubrań
i nasze oczy
jeziora prawdziwe
i wyrwa w sercu
paląca jak ogień

I choć wyrwa w sercu to jest ciągle nadzieja, że nasze życie zmienia się, ale nigdy się nie kończy. Tam po drugiej stronie istnienia na nowo obejrzymy zakurzone fotografie, odkryjemy w Bożej miłości bliskich naszym sercom, który poprzedzili nas w drodze do nieba; znów zachwycimy się ciszą obecności Boga. Przecież w domu Ojca mieszkań jest wiele. Pan obiecał w Swoim słowie, że wola Boga Ojca jest, by każdy kto wierzy w Syna, miał życie wieczne i zostanie wskrzeszony w dniu ostatecznym. Trzeba iść drogą, którą jest Jezus – Chrystus Pan. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przez Jego umiłowanego Syna. Obym o tym pamiętał wspominając wszystkich wiernych zmarłych.

ks. Marek Chrzanowski fDP
rozważania pochodzą z książki "Kawa z niebem"

Popularne posty z tego bloga

Czy Pan jest księdzem?

Czy Pan jest księdzem? - Tak! - Katolickim księdzem? - Tak! - A ksiądz pomaga tym ludziom? - No, takkk... - To ja to bardzo szanuję.
Starszy pan odwrócił się i oddalił od nas, ale było widać, że płacze. Dosłownie w momencie jego oczy, lekko ukryte za przyciemnianymi okularami zapełniły się wstydliwymi łzami. Chciałem jeszcze zagadać, zapytać, czy wszystko w porządku itp. ale łzy chyba nie pozwoliły mu na luksus rozmowy.



Może nasłuchał się już tak wielu skarg, żali, utyskiwań, czy wręcz skandalicznych relacji z "życia Kościoła", że widok czegoś innego, spoza schematy wycisnął mu nagle łzy z oczu, łzy wzruszenia, że to, co w Kościele kocha i za czym tęskni nie przepadło całkiem.

Nasza grupa właśnie opuszczała Rynek Główny, wózki w jedną stronę z wolontariuszami, ja z tymi chodzącymi, ale z trudem, ruszyliśmy w drugą, do Brańszczykobusa. Po drodze moi podopieczni entuzjastycznie witali i pozdrawiali staruszki siedzące na ławeczkach, śmiali się, śpiewali piosenki, które dopiero…

99% dobroci Boga + 1% naszego wysiłku

Spełniają się najśmielsze pomysły. Pod warunkiem, że z Bogiem. Posłuchajcie tej niesamowitej historii o Opatrzności, o troskliwości Pana Boga i o dobrych sercach wielu ludzi!

Projekt naszej zbiórki zapoczątkowany 3 lata temu możecie zobaczyć tutaj.

A za kilka chwil zobaczycie też zdjęcia z pierwszej naszej wyprawy busem!!!

Zlikwidujemy te bariery

1) Jeszcze nikt nie postawił takich wysokich wymagań co do barier architektonicznych, jak Izajasz; nawet Unia Europejska nie ma takich standardów! 2) Czy Bóg jest niepełnosprawny? 3) Na czym polega duchowość wolontariatu i parę innych rzeczy w kolejnym video dla Drabiny Jakubowej.
No i jeszcze moje najlepsze życzenia dla wszystkich wolontariuszy - z okazji Waszego święta, z okazji, że mamy adwent, z okazji, że idą Święta!